english Rechtsbuiten - Luk Sponselee De Eindhovense cineast en beeldend kunstenaar Luk Sponselee (1960) is de maker van de korte film Rechtsbuiten die te zien is in Eindhoven. Sponselee: “Altijd al ik op stap ben, heb ik een camera of fototoestel bij me. Toen ik Rechtsbuiten schoot, liep ik rond in Antwerpen, in de wijk Borgerhout waar veel migranten wonen. Dit Turkse jongetje was aan het voetballen, in zijn eentje. Het was een beetje schrijnend, hij straalde uit dat hij dolgraag voetballer zou worden, maar aan alles zag je dat ‘m dat waarschijnlijk niet zou lukken. De titel is een verwijzing naar de situatie in het Antwerpen van het Vlaams Blok. Rechts zet je buitenspel. Het is een woordspeling waarmee ik de toeschouwer aan het nadenken wil zetten. Een kritische kanttekening is mijn insteek, hoewel dat niet altijd even expliciet naar buiten treedt.” De filmer richt zich op het creëren van associatieve beelden, waarbij niet altijd alles duidelijk uitgesproken is. die vaak niet een uitgesproken verhaallijn aanhouden. Sponselee heeft zijn roots in de Eindhovense kraakwereld, de alternatieve underground. In 1984 kraakten hij met vrienden een pand in de binnenstad, Activiteitencentrum 2B, dat twintig jaar heeft bestaan. In die creatieve setting ontstonden er bands zoals Zesde Kolonne, nu de naam van een stichting waaraan Sponselee verbonden is ,maar werd er ook gedaan aan decorbouw, tekenen en schilderen en multimediale activiteiten. Sponselee richtte zich op het maken van video’s en films, en was tot drie jaar geleden ook VJ voor de Eindhovense band 35007. Sponselee filmt wat hij tegenkomt op straat, rondlopend of zittend op het terras. Niet altijd gebruikt hij direct wat hij filmt, soms moet het een tijdje rijpen voor hij er plannen mee heeft: “Ik vind het geweldig om de mens te observeren, hoe men met elkaar omgaat, bijvoorbeeld hoe een moeder met kinderen reageert op een langskomende zwerver. Er zit een bepaalde schoonheid in dingen, zo heb ik ook een film gemaakt van een ouder echtpaar aan het strand, dat zich aankleedt, alle spullen pakt en opeens is verdwenen. Er gebeurt eigenlijk vrij weinig, in drie, vier minuten tijd, maar er is een enorme verandering in het beeld. Ik probeer mooie composities te maken, aangenaam om naar te kijken.” De filmer ziet zichzelf soms meer als beeldend kunstenaar, dan weer als cineast: “In cinema wordt een verhaal verteld, maar in het geval van beeldende kunst werk ik meer intuïtief, zoals in Rechtsbuiten het geval is. Het is minder fictie, hoewel er wel kruisbestuiving is: observaties in video’s komen soms  wel terecht in mijn films.” terug